De Wet van 17 juni 2016 inzake overheidsopdrachten vormt het fundament van het Belgische aanbestedingsrecht. Ze vervangt de eerdere Wet van 15 juni 2006 en zet de Europese richtlijnen 2014/24/EU (klassieke sectoren) en 2014/25/EU (speciale sectoren) om in Belgisch recht. Sinds 30 juni 2017 is ze volledig van kracht en bepaalt ze hoe overheden in België hun opdrachten voor werken, leveringen en diensten in de markt zetten.
Als ondernemer die meedingt naar overheidsopdrachten, is deze wet je dagelijkse speelveld. In dit artikel leggen we de kernprincipes, procedures en belangrijkste aandachtspunten uit — zonder juridisch jargon, maar wel correct en volledig.
De vier basisbeginselen
De wet steunt op vier principes die in elke aanbesteding terugkomen, van een kleine opdracht van 30.000 euro tot een Europees megaproject:
Gelijkheid en non-discriminatie. Alle ondernemers moeten gelijk behandeld worden. Een aanbestedende overheid mag geen bestek schrijven dat op maat is van één specifieke leverancier, en mag geen selectiecriteria hanteren die buitenlandse ondernemers uitsluiten zonder objectieve reden.
Transparantie. De spelregels moeten vooraf duidelijk zijn. Het bestek moet alle gunningscriteria, wegingen en voorwaarden bevatten. Een overheid kan achteraf geen nieuwe criteria toevoegen of de weging aanpassen.
Proportionaliteit. De eisen moeten in verhouding staan tot de opdracht. Van een aannemer die een gemeentelijk fietspad aanlegt, kan je geen referenties van autosnelwegen verwachten.
Mededinging. De wet beschermt de eerlijke concurrentie. Artikel 5 verbiedt uitdrukkelijk het kunstmatig beperken van de mededinging — zowel door de aanbesteder als door de inschrijvers zelf (denk aan prijsafspraken of het verdelen van opdrachten).
Deze principes zijn geen abstracte theorie. Ze zijn de grond waarop je beroep kan aantekenen als je meent dat een aanbesteding oneerlijk verliep.
Wie valt onder de wet?
De wet is van toepassing op alle aanbestedende overheden in de klassieke sectoren: federale overheidsdiensten, gemeenschappen, gewesten, provincies, gemeenten, OCMW’s, intercommunales, en publiekrechtelijke instellingen. Daarnaast vallen ook bepaalde private ondernemingen eronder als ze actief zijn in de speciale sectoren (water, energie, vervoer, postdiensten) of als ze voor meer dan 50% met overheidsgeld gesubsidieerd worden.
In de praktijk betekent dit dat je als ondernemer met dezelfde basisregels te maken hebt, of je nu inschrijft op een opdracht van de stad Gent, de Vlaamse overheid, of een intercommunale in Wallonië.
De zes plaatsingsprocedures
De wet van 2016 kent zes procedures. Welke procedure van toepassing is, hangt af van de geraamde waarde, de complexiteit, en of er onderhandeld mag worden.
1. Openbare procedure
De meest rechtlijnige procedure. Elke ondernemer mag een offerte indienen. De selectie en gunning gebeuren in één fase. Er wordt niet onderhandeld — je offerte is je offerte. Geschikt voor opdrachten waar het bestek helder is en de markt voldoende aanbieders kent.
2. Niet-openbare procedure
Werkt in twee fasen. Eerst dien je een aanvraag tot deelneming in (de selectiefase). De aanbesteder selecteert kandidaten op basis van kwalitatieve criteria. Alleen de geselecteerde kandidaten mogen vervolgens een offerte indienen. Handig wanneer de aanbesteder het aantal inschrijvers wil beperken, bv. bij complexe opdrachten.
3. Mededingingsprocedure met onderhandeling
Ook in twee fasen, maar hier mag de aanbesteder na ontvangst van de offertes onderhandelen met de inschrijvers over de voorwaarden. Dit is een veelgebruikte procedure voor opdrachten onder de Europese drempel voor leveringen en diensten, of voor werken onder 750.000 euro. De aanbesteder moet deze keuze wel motiveren.
4. Vereenvoudigde onderhandelingsprocedure met voorafgaande bekendmaking
Een procedure in één fase, specifiek voor opdrachten onder de Europese drempels. De opdracht wordt bekendgemaakt, elke geïnteresseerde ondernemer mag een offerte indienen, en er mag worden onderhandeld. De indieningstermijn is slechts 22 dagen. In de praktijk is dit een van de meest gebruikte procedures voor middelgrote opdrachten.
5. Onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking
De aanbesteder nodigt rechtstreeks een aantal ondernemers uit (minstens drie, indien mogelijk) om een offerte in te dienen. Geen publieke bekendmaking. Alleen toegestaan onder strikte voorwaarden, met als voornaamste: de geraamde waarde ligt onder de Europese drempel voor leveringen en diensten (140.000 euro voor federale overheden, 221.000 euro voor andere overheden in de periode 2024-2025). De aanbesteder moet deze keuze grondig motiveren.
6. Opdrachten van beperkte waarde
Voor opdrachten onder 30.000 euro (excl. btw). Deze kunnen via een eenvoudige aanvaarde factuur worden afgesloten. De overheid moet nog steeds mededinging nastreven, maar de formele procedures zijn minimaal.
Drempelbedragen: wanneer Belgisch, wanneer Europees?
De geraamde waarde van de opdracht bepaalt welke publicatieregels gelden. Onder de Europese drempels volstaat een Belgische bekendmaking (via e-Notification). Boven de drempels moet de opdracht ook Europees worden bekendgemaakt via TED (Tenders Electronic Daily).
De Europese drempels worden om de twee jaar herzien op basis van internationale wisselkoersen. Voor de periode 2026-2027 gelden de volgende bedragen (excl. btw):
| Type opdracht | Drempel 2024-2025 | Drempel 2026-2027 |
|---|---|---|
| Werken | 5.538.000 € | 5.404.000 € |
| Leveringen & diensten (federale overheden) | 143.000 € | 140.000 € |
| Leveringen & diensten (andere overheden) | 221.000 € | 216.000 € |
| Speciale sectoren — leveringen & diensten | 443.000 € | 432.000 € |
Deze drempels zijn vastgelegd in de Gedelegeerde Verordening (EU) 2025/3009 van de Europese Commissie. Bij grensgevallen is het belangrijk om de juiste drempel te hanteren — een opdracht net boven de drempel moet Europees worden bekendgemaakt, met bijhorende langere termijnen en strengere procedures.
Het UEA: je standaard-cv bij aanbestedingen
Bij opdrachten boven de Europese drempels is het Uniform Europees Aanbestedingsdocument (UEA) verplicht. Dit is een gestandaardiseerd formulier waarin je als ondernemer verklaart dat je voldoet aan de selectie-eisen (geen uitsluitingsgronden, financiële draagkracht, technische bekwaamheid) — zonder dat je meteen alle bewijsstukken moet meesturen.
Het grote voordeel: je hoeft niet bij elke inschrijving dezelfde attesten en certificaten te verzamelen. Alleen de winnende inschrijver moet uiteindelijk de bewijsstukken effectief voorleggen. Het UEA bestaat in XML-formaat, zodat je het kunt hergebruiken bij volgende inschrijvingen.
Voor opdrachten onder de Europese drempels is het UEA niet verplicht, maar sommige aanbesteders vragen het toch. In dat geval staat het in het bestek vermeld.
Forfaitaire basis en prijsherziening
Een subtiel maar belangrijk punt: overheidsopdrachten worden in principe op forfaitaire basis geplaatst (artikel 9). Dat betekent dat je als inschrijver een vaste prijs biedt voor het geheel van de prestaties. Je draagt het prijsrisico.
Maar de wet voorziet uitdrukkelijk in de mogelijkheid van prijsherzieningsclausules — formules die de prijs aanpassen aan de evolutie van lonen, materialen of andere kostencomponenten. Die clausules moeten duidelijk in het bestek staan. Als inschrijver is het cruciaal om na te gaan of de herzieningsformule realistisch is en je werkelijke kostenevolutie weerspiegelt.
Recente wijzigingen en evoluties
De wet van 2016 is geen statisch document. Ze werd meerdere keren gewijzigd:
Wet van 22 december 2023 — Betere toegang voor KMO’s. Deze wijziging verplicht aanbesteders om opdrachten in percelen te verdelen wanneer dat mogelijk is, en om selectie-eisen proportioneel te houden. Het doel: de drempels verlagen voor kleine en middelgrote ondernemingen.
KB van 13 augustus 2023 — Bestuur en toezicht. Dit koninklijk besluit versterkt de governance-regels bij de plaatsing en uitvoering van opdrachten, met bijzondere aandacht voor integriteit en belangenconflicten.
eForms (2024). De nieuwe Europese standaard voor aankondigingen van opdrachten vervangt de oude formulieren. Voor inschrijvers verandert er weinig, maar de gestructureerde data maken het makkelijker om opdrachten te doorzoeken en te analyseren — precies wat tools als TenderWolf doen.
Europese herziening (verwacht 2026-2027). Het Europees Parlement heeft in september 2024 opgeroepen om de drempelbedragen voor leveringen en diensten aanzienlijk te verhogen. De huidige drempels dateren in essentie van 1994. De Europese Commissie bereidt een voorstel voor dat in de tweede helft van 2026 wordt verwacht.
Wat betekent dit voor jou als ondernemer?
De Wet Overheidsopdrachten 2016 biedt ondernemers een duidelijk kader, maar vereist wel dat je de spelregels kent:
Ken de procedure die bij je opdracht hoort. Een openbare procedure verloopt fundamenteel anders dan een onderhandelingsprocedure — je strategie moet daarop zijn afgestemd.
Controleer de drempelbedragen. Ze bepalen welke procedure de aanbesteder mag gebruiken, of de opdracht Europees moet worden bekendgemaakt, en of een UEA vereist is.
Lees het bestek grondig. De vier basisbeginselen geven je rechten. Als een bestek disproportionele eisen stelt of de mededinging beperkt, heb je gronden om vragen te stellen of bezwaar aan te tekenen.
Gebruik het UEA strategisch. Vul het zorgvuldig in en bewaar het in XML-formaat. Je hergebruikt het bij elke volgende inschrijving boven de Europese drempel.
Volg de wijzigingen op. De wetgeving evolueert voortdurend. Een tool die de markt voor je monitort — zoals TenderWolf — bespaart je niet alleen tijd bij het zoeken, maar waarschuwt je ook bij relevante veranderingen.
Quellen
De officiële wetteksten en actuele drempelbedragen vind je op: